rumieniec 1
rzeczownikdomena: własnośćrejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
napadowe zaczerwienienie skóry, które może być wywołane różnymi czynnikami: kondycją fizyczną, emocjami, także czynnikami zewnętrznymi.
Przykłady
- 1.Bardzo być może, iż na twarzy wuja Tarabuka zakwitł w tej chwili bolesny rumieniec wstydu, lecz nie można go było dojrzeć z powodu zbyt gęstego druku, który pokrywał tę twarz czarną zasłoną.
- 2.Oho, oczy ci się szklą i masz rumieńce - wskakuj do łóżka, zanim choroba rozłoży cię na dobre.
- 3.W oczach świeciły jeszcze niezagasłe gniewy; Twarz ożywiona wiatru świeżemi powiewy, Sporem z Sędzią i nagłym przybyciem młodzieńców, Nabrała mocnych, żywszych niż zwykle rumieńców.
- 4.Delikatna, cierpiąca kobieta spłonęła rumieńcem.
- 5.Po południu złowrogi pająk skrył się znowu pod pułapem, rumieńce Basi przygasły i gorączka zmniejszyła się do tyla, że chorej wróciło nieco przytomności.
