dach w kształcie czaszy budowany na planie koła.

zdrobniale: dach - górna, najwyższa część budynku, mająca za zadanie przykrycie i osłanianie go przed opadami atmosferycznymi; niewielka konstrukcja architektoniczna w formie małego dachu, która może być zwieńczeniem budowli lub znajdować się nad jej elementem.

dach, w którym każda z połaci składa się z dwóch części: górnej o mniejszym kącie nachylenia oraz dolnej – stromej.

dach dwu- lub czterospadowy, w którym każda z połaci składa się co najmniej z dwóch części wydzielonych załamaniem, uskokiem, gzymsem lub ścianką.

pokrycie dachowe ze słomy lub trzciny wykonywane na dachach o dużym spadku.

budowla, która ma ściany i dach; może pełnić różne funkcje.

budowla, która ma ściany i dach; może pełnić różne funkcje.

o dachu: taki, który ma dwa spady - nachylone płaszczyzny.

najczęściej o dachu: taki, który ma cztery spady, cztery ustawione pod kątem płaszczyzny.

taki, który ma jeden spad - nachyloną płaszczyznę.

taki, który ma wiele spadów - nachylonych płaszczyzn.

rzecz skonstruowana, zbudowana; pewien układ elementów, który tworzy zaplanowaną całość.

dolna, pozioma krawędź dachu, zwykle wysunięta przed płaszczyznę elewacji.

część poszycia dachowego najczęściej stanowiąca zabezpieczenie okolicy komina.

w architekturze: cylinder umieszczony na górnym pierścieniu kopuły z otworami doświetlającymi pomieszczenie przekryte kopułą; rozwiązanie często stosowane w renesansie i baroku.

wyrób budowlany o różnych kształtach i wymiarach, używany do wykonywania pokryć dachowych.

dolna, pozioma krawędź dachu, zwykle wysunięta przed płaszczyznę elewacji.

blaszany element dachu; ma on wpływ na trwałość budynku, pełni funkcję uszczelniającą i uzupełniającą pokrycie dachowe, a także funkcję estetyczną.

nachylona powierzchnia dachu, ograniczona przez kalenicę, okap i szczyt.

w architekturze: cylinder umieszczony na górnym pierścieniu kopuły z otworami doświetlającymi pomieszczenie przekryte kopułą; rozwiązanie często stosowane w renesansie i baroku.