argument lub dowód na istnienie Boga usiłujący wykazać istnienie Boga, wychodząc od idei Boga, bez potrzeby uciekania się do stworzenia.

dowód, w którym prawdziwość tezy dowodzi się bezpośrednio poprzez dedukcję - z założeń twierdzenia i aksjomatów teorii.

forma dowodu logicznego, w którym z założenia o nieprawdziwości tezy wyprowadza się sprzeczność ze zdaniem prawdziwym.

rodzaj dowodu matematycznego istnienia pewnych obiektów (zbiorów, liczb, figur geometrycznych o pewnych własnościach), zwykle nie wprost, w którym wykazuje się, że nieprawdziwość tezy twierdzenia prowadziłaby do sprzeczności, z czego wyciąga się wniosek o jej spełnieniu bez podania jakiegokolwiek sposobu ich konstruowania.

ogół argumentów wyjaśniących powody czegoś.

w logice: zdanie, które stanowi przesłankę jakiegoś dowodu.

w logice: zdanie, które stanowi przesłankę jakiegoś dowodu.