hiponimia

rzeczownik

przywódca; ktoś, kto przewodzi innym.

rzeczownik

człowiek władający czymś, sprawujący władzę w państwie.

rzeczownik

w starożytnej Grecji: doskonały mówca, który potrafił wpływać na decyzję zgromadzenia ludowego.

rzeczownik

rzeczownik

człowiek, który będąc przy władzy, wdraża rozwiązania typowe dla autokracji.

żeńskość

przywódczyni 1

rzeczownik

osoba płci żeńskiej dowodząca innymi.

typ

rzeczownik

rzeczownik

rzeczownik

rzeczownik

kubański polityk i prawnik, od 1 stycznia 1959 do 24 lutego 2008 przewodniczący Rady Państwa i premier Republiki Kuby, pierwszy sekretarz Komunistycznej Partii Kuby i przywódca rewolucji kubańskiej (El Máximo Lider).

rzeczownik

przywódca 2

rzeczownikdomena: osobarejestr: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

ktoś, kto przewodzi komuś lub czemuś, stoi na czele jakiejś grupy.

Przykłady

1.Pod koniec 1924 r. udziały w dzienniku wykupił głośny działacz polityczny, przywódca polskiej społeczności śląskiej, Wojciech Korfanty.
2.Pewnego dnia słyszał na zburzonym moście żelaznym nad Wisłą mowy robotników i przywódców robotniczych wzywające do walki na śmierć i życie - nie z burżuazją, jak zawsze w mowach robotniczych - lecz z tym najeźdźcą, który kraj nadchodzi, łupi i zamienia w ruinę, niosąc czerwone sztandary.

Synonimy

przewodnik 1
osoba, która stoi na czele organizacji, też: mistrz, opiekun.
przywodziciel 2
dowódca, osoba, która kieruje działaniami jakiejś zorganizowanej grupy.

hiperonimia

rzeczownik

człowiek na czele jakiejś organizacji, często nazywany tak, ponieważ swoją postawą daje przykład pozostałym członkom organizacji, grupy, ruchu, któremu przewodzi (np. lider Samoobrony, lider ruchu antynikotynowego, lider czystych ząbków Klubu Wiewiórka).

FENG