zjawisko polegające na skupieniu, ześrodkowaniu uwagi (w domyśle: świadomości), skierowaniu jej na określoną myśl, przedmiot, zagadnienie, wydarzenie, sytuację czy zjawisko i utrzymywaniu w czasie.

stan zwiększonej uwagi i wrażliwości na bodźce płynące z otoczenia.

baczenie, obserwowanie z uwagą.

umiejętność ciągłej obserwacji ruchomego punktu.

przenośnie: część komuniaktu lub wytworu umysłu (pojmowanych jako rzeczy posiadające objętość), która zwykle funkcjonuje w jakimś uporządkowanym szeregu.

stan, gdy ktoś nie uważa, jest zdekoncentrowany, nieobecny, jego uwaga jest rozproszona.

stan, w jakim znajduje się ktoś lub coś pod względem psychicznym, stan emocjonalny.

proces przetwarzania informacji, jakie zachodzą w układzie nerwowym, polegający na odbieraniu informacji z otoczenia, ich przechowywaniu i przekształcaniu, oraz wyprowadzaniu ich ponownie do otoczenia w postaci reakcji – zachowania.