selery zwyczajne, Apium graveolens – gatunek rośliny należący do rodziny selerowatych; w stanie dzikim rośnie w Europie, Azji Zachodniej i Środkowej, na Kaukazie, w Afryce.

podawana na ciepło lub zimno potrawa kuchni polskiej; smażone kawałki ryby lub filety rybne w warzywach (z tartą marchwią, pietruszką i selerem), które wraz z koncentratem pomidorowym tworzą rodzaj gęstego sosu.

zrobiony z korzenia selera.

jadalna część jakiejś rośliny, zwykle owoc lub korzeń.

w botanice: zgrubiała część korzenia lub pędu, pełniąca w roślinie funkcję spichrzową, przetrwalnikową i rozmnażania wegetatywnego.