narożnik budynku wysunięty z jego obrysu, wyposażony w strzelnice umożliwiające prowadzenie ognia wzdłuż ścian budynków.

konstrukcja obronna wysunięta poza lico muru i otwarta do wnętrza miasta.

element średniowiecznego i wczesnonowożytnego budownictwa obronnego, będący wieżą - składnicą na proch używany podczas walk.

warowna budowla mieszkalna, rezydencja pana, króla, księcia lub magnata.

system obiektów wojskowych służących obronie.

warowna budowla mieszkalna, rezydencja pana, króla, księcia lub magnata.

system obiektów wojskowych służących obronie.

w architekturze budowla o wymiarach poprzecznych znacznie mniejszych od wysokości, pracująca jako wspornik utwierdzony w fundamencie, obciążony działaniem wiatru w kierunku poziomym oraz obciążeniem grawitacyjnym.

budynek lub zespół budynków chronionych przed atakiem wroga i służących do obrony.