Erinaceus roumanicus - gatunek ssaka z rzędu owadożernych; zasięg występowania gatunku obejmuje Europę Wschodnią od Polski po Austrię i Słowenię, kraje bałkańskie i kilka wysp Adriatyku, przez Turcję i Rosję po północny Kaukaz i zachodnią Syberię do rzeki Ob.

jeż europejski, Erinaceus europaeus - gatunek ssaka łożyskowego z rzędu Erinaceomorpha; występuje w klimacie umiarkowanym na terenie od zachodniej Europy po zachodnią Polskę, Skandynawię i północno-zachodni obszar europejskiej części Rosji.

Atelerix albiventris - gatunek ssaka łożyskowego z rodziny jeżowatych, występujący w centralnej i wschodniej Afryce.

Erinaceus amurensis - gatunek ssaka owadożernego z rodziny jeżowatych, wcześniej uważany za podgatunek jeża zachodniego ze względu na wygląd, środowisko i tryb życia; występuje na terenach Rosji, wschodnich Chin i Korei.

Hemiechinus auritus - ssak z rodziny jeżowatych, o dosyć długich uszach, ogonku dochodzącym do 5 cm i długości ciała 12-27 cm; żyje na stepach i pustyniach Egiptu, Mongolii, Azji Mniejszej, południowej Rosji, części Indii i Chin.

Erinaceidae – rodzina małych, naziemnych ssaków łożyskowych pokrytych sztywnymi włosami przekształconymi u niektórych w kolce; żyją w Europie, Azji, Afryce oraz w Nowej Zelandii, współcześnie jeże nie występują w naturze na terenie żadnej z Ameryk.

Erinaceidae – rodzina małych, naziemnych ssaków łożyskowych pokrytych sztywnymi włosami przekształconymi u niektórych w kolce; żyją w Europie, Azji, Afryce oraz w Nowej Zelandii, współcześnie jeże nie występują w naturze na terenie żadnej z Ameryk.

niewielki ssak łożyskowy z rodziny o tej samej nazwie, o prymitywnej budowie, żywiące się głównie owadami; zasiedla licznie wszystkie kontynenty z wyjątkiem Australii i Antarktydy.

wyrostek, wytwór organizmu (struktura ciała), który jest cienki i kłujący, kolec.