nosorożec pancerny, Rhinoceros unicornis - gatunek nosorożca o długości ciała dochodzącej do 4 m i wysokości w kłębie ok. 1,7 m i wadze ok. 2000-3000 kg; zamieszkuje podmokłe leśne obszary Nepalu i północno-wschodnich Indii.

Rhinoceros sondaicus – gatunek ssaka z rodziny nosorożcowatych, jeden z pięciu żyjących do dziś gatunków nosorożców; niegdyś szeroko rozpowszechniony, występował na terenach od Indonezji przez południowo-wschodnią Azję do Indii i Chin, natomiast dziś uznaje się go za gatunek krytycznie zagrożony.

Dicerorhinus sumatrensis − ssak nieparzystokopytny z rodziny nosorożców, jedyny przedstawiciel rodzaju Dicerorhinus, krytycznie zagrożony wyginięciem; zamieszkuje Borneo i Sumatrę.

Coelodonta antiquitatis - wymarły ssak nieparzystokopytny z rodziny nosorożców, żyjący w plejstocenie, od 500 000 lat temu; należał do plejstocenskiej megafauny, występował w północnych stepach Eurazji.

nosorożec wąskopyski, nosorożec zwyczajny, Diceros bicornis – gatunek ssaka z rodziny nosorożcowatych, występujący w południowej i wschodniej Afryce, na obszarze Angoli, Kenii, Mozambiku, Namibii, Republiki Południowej Afryki, Tanzanii i Zimbabwe; dodatkowo reintrodukowany w Botswanie, Malawi, Suazi i Zambii.

nosorożcowate, Rhinocerotidae – rodzina dużych ssaków nieparzystokopytnych, zamieszkujących Afrykę i Azję Południowo-Wschodnią.

nosorożcowate, Rhinocerotidae – rodzina dużych ssaków nieparzystokopytnych, zamieszkujących Afrykę i Azję Południowo-Wschodnią.

ssak z rzędu dużych, lądowych ssaków łożyskowych, należący do rodziny koniowatych, tapirów i nosorożców, chodzący na jednym lub trzech palcach.

nosorożec.