okręt artyleryjski o wyporności do 10 000 ton, którego zadaniem było wspieranie innych okrętów w czasie bitew morskich, współdziałanie w ramach większych zespołów i niszczenie wrogiej żeglugi w ramach działań samodzielnych oraz ochrona własnych linii żeglugowych.

stosunkowo szybki okręt artyleryjski o wyporności od 3000 do 5600 ton.

historyczna klasa okrętów posiadająca ograniczenie opancerzenia kadłuba do wewnętrznego pokładu pancernego.

historyczna klasa okrętów walki minowej, łącząca cechy stawiaczy min (przystosowanie do zabierania i stawiania dużej liczby min) i krążowników (duże rozmiary, spora prędkość, dość silne uzbrojenie, czasami opancerzenie).

klasa dużych okrętów artyleryjskich o opancerzonym pasie burtowym (niepokrywającym całej burty), pokładzie, wieżach uzbrojenia i kazamatach.

okręt wojenny, który pływa po powierzchni wody.