zespół belek ułożonych w jednej płaszczyźnie, zazwyczaj równolegle do siebie (np. belkowanie stropu lub mostu).

zespół belek ułożonych w jednej płaszczyźnie, zazwyczaj równolegle do siebie (np. belkowanie stropu lub mostu).

brak danych

element dekoracyjny w postaci prostokątnej płyty stosowanej we fryzie belkowania doryckiego, rozpowszechniony w architekturze starożytnej Grecji i Rzymu.

motyw dekoracyjny z reguły w formie płaskorzeźby, w postaci głowy byka, często połączonych girlandami i wstęgami zawieszonymi na rogach zwierzęcia.

w starożytnym budownictwie greckim oraz rzymskim: kwadratowa lub prostokątna płyta na fryzie, zazwyczaj zdobiona płaskorzeźbą, choć zdarzały się też metopy gładkie.

motyw dekoracyjny z reguły w formie płaskorzeźby, w postaci głowy byka, często połączonych girlandami i wstęgami zawieszonymi na rogach zwierzęcia.