mowa palcowa, prawdopodobnie powstała w klasztorach o surowym rygorze, które zakazywały zakonnikom rozmowy; jest oparta na odpowiednich układach palców jednej lub obydwu dłoni i przestrzega zasad gramatycznych.

uniwersalny system znaków dźwiękowych (wtórnie pisanych) lub migowych służący ludziom do porozumiewania się.