hiponimia

rzeczownik

w religii, mitologii: siła nadprzyrodzona, która opiekowała się osobami, miejscami, miała dobry wpływ na życie człowieka.

rzeczownik

w wierzeniach słowiańskich demon opiekuńczy śródlądowych zbiorników wodnych i ich władca.

rzeczownik

brak danych

rzeczownik

w średniowieczu duch powietrza, żywiołak powietrza, z którym mógł się przyjaźnić człowiek, który zachował czystość duszy.

rzeczownik

żeński sylf - średniowieczny duch powietrza, żywiołak powietrza, z którym mógł się przyjaźnić człowiek, który zachował czystość duszy.

typ

rzeczownik

rzeczownik

demon słowiański wyobrażany w postaci bladego widma kobiecego, stanowiący personifikację stanu chorobliwego zadumania, rozmarzenia czy utęsknienia.

demon 2

rzeczownikdomena: osobarejestr: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

zły albo dobry duch, który kieruje losami człowieka.

Przykłady

1.W wierzeniach słowiańskich najczęściej występujące typy demonów to: rusałki, południce, północnice, strzygi, topielice, latawce, płanetnicy, ubożęta i skrzaty oraz tzw. bobo.

duch 1
występujący w wielu wierzeniach rodzaj demona, siły nadprzyrodzonej, która opiekowała się osobami, miejscami lub też mogła mieć wpływ (zły lub dobry) na życie człowieka.

hiperonimia

rzeczownik

określenie istoty nieziemskiej, często mitycznej.

rzeczownik

istota inteligentna; uosobienie.