odmiana późnogotyckiego stylu w Hiszpanii, który wyodrębnił się za panowania Izabeli I Katolickiej i jej męża Ferdynanda.

regionalna odmiana stylu wczesnogotyckiego, powstała we Francji, w dolinie rzeki Skaldy; skrzyżowanie stylu romańskiego i gotyckiego.

późna odmiana gotyku, nacechowana m.in. zwiększoną jasnością wnętrz i ubogaconą dekoracją sklepień.

rodzaj stylu gotyckiego w architekturze nawiązujący do klasycznego gotyku francuskiego, z bogatymi zdobieniami i charakterystycznym wykończeniem okrągłych kolumn głowicą z wyrzeźbionymi liśćmi kapusty.

styl architektoniczny występujący w Wenecji, który łączy w sobie gotyk i wpływy arabskie.

okres w historii od V do XV wieku n.e.

okres w historii od V do XV wieku n.e.

brak danych

styl gotycki, styl panujący w sztuce europejskiej (w zależności od kraju) od połowy XII do końca XV wieku.