brewiarz 1

rzeczownikdomena: artefaktrejestr: specj.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

w chrześcijaństwie: księga liturgiczna do odprawiania liturgii godzin, czyli codziennej modlitwy Kościoła.

  • 1.Dozwolone było posiadanie brewiarzy i psałterzy, wydanych w języku łacińskim.
  • 2.Po wyjęciu w wielkim pośpiechu hostii z tabernakulum, kapłan nie schował jej w pudełeczku, lecz włożył między stronice brewiarza i podążył do chorego.
  • 3.Po jakimś czasie ojciec Fidati przekazał jedną z zakrwawionych kartek brewiarza, w charakterze relikwii, do klasztoru Augustianów w Perugii.
  • 4.Zdarzyło się, iż święty on mąż szedł sobie gościńcem i modlił się na brewiarzu; aż tu leci, jakby umyślnie nad nim sroka, i trznie mu na brewiarz.
  • 5.Brewiarz wrocławski (Breviarium Vratislaviense) – brewiarz pochodzący z I połowy XV wieku, zakupiony przez Andreasa Wirzbacha.
  • 6.Oko patrzeć na psalmy w brewiarzu nie chce.

Projekt współfinansowany ze środków europejskich

FENG