sposób oddania trójwymiarowych obiektów i przestrzeni na płaszczyźnie.

cecha dzieła sztuki charakteryzującego się przestrzennością, wypukłością form, wyrazistością.

technika tworzenia obrazów, które odwzorowują widzenie stereoskopowe (z zachowaniem odległości między obiektami, ich proporcji), tworząc wrażenie trójwymiarowości.