orator 1
rzeczownikdomena: osobarejestr: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
osoba władająca sztuką retoryki, potrafiąca przemawiać publicznie i przekonywać słuchaczy do swoich racji.
Przykłady
- 1.Aż trudno uwierzyć, że ten świetny i doceniany orator, jeszcze parę lat temu pracował jako kurier.
- 2.Krzysztof już w szkole średniej ujawnił się jako świetny orator, dlatego to zawsze on próbował przekonać nauczycieli, by przełożyli sprawdzian na późniejszy termin.
Synonimy
- krasomówca 1
osoba władająca sztuką retoryki, potrafiąca przemawiać publicznie i przekonywać słuchaczy do swoich racji.
- retor 1
osoba władająca sztuką retoryki, potrafiąca przemawiać publicznie i przekonywać słuchaczy do swoich racji.
- retoryk 1
osoba władająca sztuką retoryki, potrafiąca przemawiać publicznie i przekonywać słuchaczy do swoich racji.
