dewot 1

rzeczownikdomena: osobarejestr: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

pogardliwie: osoba nadmiernie eksponująca swoją religijność, pobożność.

  • 1.W okresie swojej największej świetności La Laguna była prężnie rozwijającym się miastem kupców, żołnierzy, biurokratów i dewotów.
  • 2.Nie był dewotem, ale religia była dla niego ważna, dlatego brak ślubu kościelnego nie wchodził w grę.
  • 3.Dewot przesiedzi pół dnia w kościele, choć w domu nieład i niechlujstwo. Dewot ucałuje każdy stopień ołtarza, wychodząc, a gdy przyjdzie skłamać, podejść, oszukać, sprzeklinać kogo, on będzie pierwszym do apelu.
  • 4.Poznał tam hrabiego Altamira, wysokiego mężczyznę, liberała skazanego na śmierć w swej ojczyźnie, przy tem dewota.
  • 5.W życiu prywatnym był człowiekiem brutalnym, despotycznym i dewotem, co we wstrząsający sposób opisała w swoim pamiętniku jego córka Wilhelmina.
  • 6.Jak każdy dewot, Karol zajmował w kościele ławki w pierwszym rzędzie.
  • ktoś bardzo pobożny, przejawiający gorliwość w zachowaniach religijnych, ceechujący się zwykle rygoryzmem moralnym wobec zachowań własnych oraz innych ludzi, konserwatyzmem, brakiem otwartości (także: uprzedzeniami, ksenofobią).

  • pobożniś, dewot, osoba nadmiernie eksponująca swoją religijność.

  • osoba nadmiernie eksponująca swoją religijność.

  • człowiek, który wielokrotnie, ciągle odwołuje się do swojej religii, ktoś, kogo przynależność religijna jest wiadoma, narzuca się.

FENG