kulfon 2

rzeczownikdomena: własnośćrejestr: pot.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

ktoś lub coś brzydkiego, nieproporcjonalnego, niezgrabnego.

  • 1.Jego jasne palto i podróżna czapeczka, żółte trzewiki i ręczna walizka tak dalece wyróżniały się od wszystkiego, co było w sali, że wyglądał niby jakiś utwór cywilizacyi zachodnio-europejskiej na tle szarych kulfonów małopolskich.
  • 2.Te same jeszcze zostały ściany, obicia, gzymsy, odrzwia, stare portrety i meble, tu i owdzie wkradł się jakiś haniebnie rażący, iście szelmowski przybysz, jakiś kredens sosnowy, ledwie powleczony siarczystą ochrą, jakiś stół rozsuwany, jakaś szafa-kulfon z kieliszkami.
  • 3.Ten kulfon brał sprawy o tyle, o ile były ten tego z etykami, ze sprawiedliwościami społecznemi...
  • 4.Były to hipopotamy, należące do największych zwierząt Afryki, a ważące nieraz aż dwa tysiące kilogramów. Łobuz uważał je narazie za niebezpieczne potwory. Wkrótce jednak nic już sobie nie robił z tych niezgrabnych, powolnych kulfonów i grubasów.
  • 5.Takim był i chciał czuć ten cały blok surowca jako swoją własną rzeźbę: zaklęte w nieruchomość materji mięśniowe czucia, aż pękające w doskonałości idealnej jedni. Cóż z tego: wychodziły z tego rzeźbienia kulfony.
  • 6.Z pięknych młodzieńców życie tysiące robi takich, z pozwoleniem, kulfonów.
  • ktoś lub coś brzydkiego, nieproporcjonalnego, niezgrabnego.

Projekt współfinansowany ze środków europejskich

FENG