badyl 2
rzeczownikdomena: roślinarejestr: pot.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
pogardliwie: łodyga rośliny, mało ozdobne gałęzie, zwykle gdy przeszkadzają.
Przykłady
- 1.Znakomity von Hintze odkrył dużą pożywność w badylach łopianu, jeżeli tylko przetrzymamy do wiosny, Niemcy będą zbawione.
- 2.Porastały ją kołtuniaste wikliny stepowe, sztywne badyle ostów i dziewanny, pokręcone wichrami grzywy wyschłych oczeretów oraz piołunów.
- 3.Może wzdychał w utrapieniu za tem, co już w duszy jego uschło, skruszyło się i od wiatrów rozwiane zostało, jak badyl umarłego kwiatu, za pochłonięciem młodą, sprawiedliwą i dumną duszą niedoli ojczyzny.
- 4.Widziałem nieraz wiosną badyl głogu, Który wyglądał suchy i chropawy, A potem kwieciem róż wdzięczył się Bogu.
- 5.Zatem gałązki w pokorze i ładzie Wszystkie tą stroną gięły swe badyle, Gdzie święta góra pierwszy cień swój kładzie.
- 6.Muszę tym kwiatkom trochę skrócić badyle.
- 7.Nareszcie pewnego wieczoru, gdy był tak słaby, że nawet nie szalał, że przypadł do ziemi z cichym piskiem zdychającego szczenięcia, spostrzegł poprzez trawy i badyle, tuż u korzeni drzew, rubinową iskrę ognia.
- 8.Nie wyrzucaj tych suchych badyli pozostałych z pielęgnacji drzewek i krzewów - można je przerobić na naturalny nawóz.
