tytuł wojskowy dowódcy jazdy armii angielskiej i niemieckiej w XVI i XVII wieku.

w Turcji osmańskiej zazwyczaj tytuł wodza naczelnego, którym bywał wielki wezyr.

średniowieczny tytuł szlachecki noszony przez dowódców wojskowych Świętego Cesarstwa Rzymskiego Domu Niemieckiego, dowodzących wojskami broniącymi granic lub prowincji granicznych Cesarstwa; z czasem tytuł utracił znaczenie militarne i stał się jedynie tytułem arystokratycznym.

jakaś godność uzyskana, zdobyta (np. tytuł zawodowy) lub otrzymana w jakiś sposób (np. dziedziczny tytuł szlachecki) lub będąca swoistym wyróżnieniem (np. tytuł mistrza szachowego).

brak danych