proces słowotwórczy polegający na utworzeniu wyrazu pochodnego poprzez dodanie afiksu (formantu) do podstawy słowotwórczej.

derywacja, która ma miejsce, gdy różnica między derywatem a podstawą polega na odrębności paradygmatu fleksyjnego, brak jest natomiast jakichkolwiek afiksalnych wykładników derywacji, a także ucięć.

oboczność fonemów występujących w wariantach morfemów, uwarunkowana kontekstem fonologicznym lub morfologicznym.

proces słowotwórczy polegający na utworzeniu wyrazu pochodnego poprzez skrócenie podstawy słowotwórczej.

derywacja, której źródłem jest zanik pewnych form fleksyjnych, przez co formy odmienione traciły związek z formami podstawowymi i stawały się odrębnymi wyrazami.

w językoznawstwie: taki, który opiera się na mechanizmie transpozycji; np. derywacja transpozycyjna, funkcja transpozycyjna (formantu).