przyrząd optyczny służący zmniejszaniu skutków wad wzroku lub obserwacji odległych obiektów, który, inaczej niż współczesne okulary korekcyjne czy binokle, posiada rączkę służącą do przytrzymywania przyrządu przy twarzy.

przyrząd optyczny, zbudowany z pary szkieł i oprawy, umożliwiającej umocowanie szkieł przed oczami, najczęściej za pomocą zauszników, służący, z reguły, do poprawiania ostrości widzenia, osłabionej przez chorobę lub uraz oka albo przez wiek człowieka.

odmiana okularów, możliwych do utrzymania na nosie dzięki specjalnie wygiętemu sprężynującemu elementowi łączącemu oba szkła.