jeden z porządków architektonicznych czasów starożytnych, charakteryzujący się lekkością, smukłymi proporcjami i bogatymi zdobieniami.

jeden z porządków architektonicznych czasów starożytnych, charakteryzujący się ciężkimi proporcjami, surowością i monumentalizmem.

jeden z porządków architektonicznych czasów starożytnych, charakteryzujący się smuklejszymi proporcjami i bardziej ozdobną głowicą niż w porządku jońskim.

jeden z klasycznych porządków w architekturze, który wykształcił się na terenie Italii z porządku doryckiego.

posiadający zasięg regionalny lub międzynarodowy skategoryzowany zespół cech formalnych w architekturze charakterystycznych dla ukształtowania budowli powstałych w danym okresie rozwoju architektury i w danym kręgu kulturowym.