relacja wiążąca dwie głoski takie, że istnieje co najmniej jeden kontekst, w którym ich wzajemna substytucja powoduje zmianę znaczenia segmentu językowego (wyrazu).

opozycja między dwoma elementami języka, które są wobec siebie przeciwstawne ze względu na jakąś cechę.

różnica między elementami językowymi, które posiadają odrębne ale równorzędne wobec siebie cechy.

w językoznawstwie: występowanie danej cechy fonologicznej tylko w jednym członie opozycji.

zależność, związek, stosunek pomiędzy dwoma bytami, zjawiskami, sytuacjami.

zjawisko zachodzące w języku.