miocen 1

rzeczownikdomena: czasrejestr: specj.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

najstarsza epoka neogenu, trwająca od około 23 do 5 milionów lat temu epoka geologiczna, w czasie której doszło między innymi do zderzenia Afryki z Europą oraz Indii z Azją.

Przykłady

1.Wymarcie Livyatan mogło być spowodowane ochłodzeniem pod koniec miocenu. Wywołało ono wzrost rozmiarów waleni i spadek ich różnorodności.
2.Wawel ma charakter zrębu tektonicznego, który powstał w miocenie i zbudowany jest z liczących 161–155 mln lat górnojurajskich wapieni wieku oksfordzkiego. Wzgórze wznosi się na wysokość ok. 228 m n.p.m.