dorobkiewicz 1
Polskilekceweważąco, pogardliwie: osoba, która dorobiła się majątku i pozycji społecznej, wkroczyła na salony nie będąc osobą uprawnioną do tego z urodzenia, rażąca swoim brakiem ogłady, prostackim gustem itp.
Przykłady
- 1.Od szlachty Owruckiej do półpanka w pałacyku, od książąt, palących w piecach u żydów, do dorobkiewiczów z brylantami na palcach, nie umiejących pióra utrzymać, — mieliśmy tam wszystkiego poddostatkiem.
- 2.Dorobkiewicze za dobre maniery bynajmniej płacić nie skorzy, bo po pierwsze — wogóle nie uznają ich potrzeby, powtóre — zgoła nie odczuwają ich braku.
- 3.Wcale miły pan. Typ amerykańskiego self-made-man‘a w londonowskim guście. To jest zupełnie inny gatunek, niż dorobkiewicze europejscy, którzy są nie do zniesienia.
Synonimy
- nowobogacki 1
lekceweważąco, pogardliwie: osoba, która dorobiła się majątku i pozycji społecznej, wkroczyła na salony nie będąc osobą uprawnioną do tego z urodzenia, rażąca swoim brakiem ogłady, prostackim gustem itp.
- nuworysz 1
lekceweważąco, pogardliwie: osoba, która dorobiła się majątku i pozycji społecznej, wkroczyła na salony nie będąc osobą uprawnioną do tego z urodzenia, rażąca swoim brakiem ogłady, prostackim gustem itp.
- parweniusz 1
lekceweważąco, pogardliwie: osoba, która dorobiła się majątku i pozycji społecznej, wkroczyła na salony, nie będąc osobą uprawnioną do tego z urodzenia, rażąca swoim brakiem ogłady, prostackim gustem itp.
- episjer 2
lekceweważąco, pogardliwie: osoba, która dorobiła się majątku i pozycji społecznej, wkroczyła na salony, nie będąc osobą uprawnioną do tego z urodzenia, rażąca swoim brakiem ogłady, prostackim gustem itp.
