szczekacz 1

rzeczownikdomena: osobarejestr: pot.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

ktoś, kto jest głośny, wyszczekany, ma mocny głos, przekrzykuje innych, wykrzykuje komunikaty, rozgłasza swoje, tak, że wszyscy słyszą; krzykacz.

Przykłady

1.Przed budą sąsiednią słychać było szczekacza kuglarzy, zapraszającego publiczność do wejścia na wielkie przedstawienie.
2.Na spotkaniach wychowawcy z rodzicami w każdej klasie znajdzie się szczekacz, który nie pozwoli nauczycielowi dokończyć zdania, ale zawsze ma jakieś pretensje.
3.Sam oto temi rękoma gęby prałem przed dwiema niedzielami szczekaczom, wydrwiwaczom, sędziom niepowołanym, co to najwięcej famę naszą psowają i błotem zbrodni czynionych na dobre imię nasze bluzgają!
4.Trzeba przysposobić bandę trybunów ludowych i rzucić zuchwałych szczekaczów na ulice, do szynków, do kawiarni. Taki szczekacz przysłuży się nam za kilka franków dziennie więcej od całego legionu rezonujących filozofów salonowych, którzy cofną się niewątpliwie w chwili stanowczej, przerażeni grozą żywej rewolucyi.

krzykacz 1
człowiek, który mówi dużo i głośno, nie pozwala innym dojść do głosu.
krzykała 1