Termin używany jako określenie polityki zagranicznej, realizowanej przez Wielką Brytanię w końcu XIX wieku, pod rządami konserwatystów; charakteryzowała się niechęcią do wchodzenia w stałe sojusze z europejskimi i światowymi mocarstwami oraz wzrostem znaczenia i rangi brytyjskich kolonii, protektoratów i terytoriów zależnych.

całokształt działań państwa we wszystkich dziedzinach odnoszących się do spraw krajowych, za wyjątkiem polityki zagranicznej, czyli kontaktów z innymi państwami na arenie międzynarodowej

działalność władzy państwowej lub związku państw, np. Unii Europejskiej; obszary działań publicznych.