krupnik 1

rzeczownikdomena: jedzenierejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

znana w Polsce i na Białorusi zupa, której obowiązkowym skłanikiem jest kasza jęczmienna.

  • 1.Z zaciśniętemi usty, przybierając minę roztargnionego i zajętego ważnemi sprawami, zasiadł Tadeusz do stołu i zanurzył łyżkę w talerzu krupniku, który przed nim postawiła Tecia.
  • 2.W niektórych regionach do krupniku dodaje się suszone grzyby, w innych jest to zupa kojarzona z dużą ilością mięsa.
  • 3.Najstosowniéj podawać krupnik na zupę tego dnia, kiedy jest pieczeń wołowa lub zrazy na obiad, a wtedy wszystko mięso nieużyteczne na pieczeń, gotować na krupnik.
  • 4.Były to wyborne skwarki ze świeżej słoniny, którymi po chwili okrasiła stojącą na stole misę białego i zawiesistego krupniku.
  • 5.Oszczędna gospodyni gotuje krupnik, jeżeli od pieczeni zostają odpadki mięsa i kości.

Projekt współfinansowany ze środków europejskich

FENG