teren 1
rzeczownikdomena: obiekt naturalnyrejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
powierzchnia ziemi o określonym ukształtowaniu i innych cechach wynikających z uwarunkowań geomorfologicznych.
Przykłady
- 1.Z zapisu rozmów załogi wynikało, że dowódca statku powietrznego wydał komendę odejścia na drugi krąg, co nastąpiło 8 sekund po osiągnięciu wysokości decyzji; w tym momencie samolot znajdował się na 39 metrach nad poziomem lotniska i 91 metrów nad poziomem terenu, zniżając się z prędkością pionową 6,2 m/s.
- 2.Góra – wypukła forma ukształtowania terenu o wysokości względnej większej niż 300 m.
- 3.Początkowo atakujące oddziały polskie, pokonujące rozmokły i trudny teren jak również silny opór wroga, powoli posuwały się naprzód.
- 4.Piękny jest dom, który jest tak zaprojektowany, że może dopasować się do wszystkich uwarunkowań terenu.
- 5.Próbowano osuszyć teren poprzez budowę rowów wodnych, jednak udało się to tylko częściowo.
- 6.Mokradła zazwyczaj znajdują się w obniżeniach terenu, w dolinach rzecznych, rynnach polodowcowych, rzadziej na stokach czy wzniesieniach.
