dudnić 1

czasownikdomena: v produkcjarejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

stukać tak, aby wydawać przy tym głuchy, niski dźwięk.

  • 1.Słoń biegł teraz szybko, walił w dół, niby toczące się z lawety działo, nogi jego dudniły z regularnością kół pociągu, a skóra chrzęściła we wszystkich fałdach.
  • 2.Drzwi na dole były zamknięte, ale bryzgi deszczu wpadały wszystkimi otworami. Ulewa dudniła po dachu przybudówki.

Projekt współfinansowany ze środków europejskich

FENG