świstać 3
czasownikdomena: v pogodarejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
o wietrze: wiać porywiście, gwizdać, dąć, wizgać.
Przykłady
- 1.Za oknami świstał wiatr i unosił liście.
- 2.Siedzieliśmy na kamieniach zjedzonych mchem; potok płynął u naszych stóp; koza pasła się opodal wśród szczątków wieży, a wiatr morski świstał po haszczach.
- 3.Przytulił do siebie ten widok, pochłonął go duszą tak, jak woda chłonie trupa topielicy. Poczęli teraz obaj z dziadem wiać i świstać polami, polami, polami, z najprędszym wichrem w przegony.
- 4.Wiatr huczał i świstał, szarpiąc w kawały słomiane dachy chacin przytulonych do stoku góry, wyrwane snopki niósł z wściekłością hen ponad wsią, w pole, łamał, z korzeniami wyrywał drzewiny owocowe, rosnące przy chatkach.
- 5.Musi tak świastać? Czapki z głów zrywa...
- 6.Szturchnął mnie Felek w bok, że to niby ciepło będziemy mieli, bo wiatr strasznie po izbie świstał, i zaraześmy się rozśmiali.
