energiczne rozwarcie wcześniej zwartych narządów mowy, któremu towarzyszy strumień powietrza.

relacja wiążąca dwie głoski takie, że istnieje co najmniej jeden kontekst, w którym ich wzajemna substytucja powoduje zmianę znaczenia segmentu językowego (wyrazu).

różnica między elementami językowymi, które posiadają odrębne ale równorzędne wobec siebie cechy.

w językoznawstwie: występowanie danej cechy fonologicznej tylko w jednym członie opozycji.

zjawisko zachodzące w języku.