przekwitać 2
czasownikdomena: zmianarejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
o organizmie żywym: starzeć się, więdnąć, przestawać otrzymywać bodźce hormonalne charakterystyczne dla młodego wieku; być po menopauzie lub w okresie andropauzy.
Przykłady
- 1.Druga z kobiet młodsza daleko, lecz już zaczynająca przekwitać po pierwszej wiośnie, twarzyczkę miała rysów delikatnych, piękności wielkiej, ujmującej, a zupełnie różnej od pospolitych na północy.
- 2.Mam coraz więcej problemów zdrowotnych, można powiedzieć, że przekwitam.
- 3.Była jeszcze ciągle ładna, rzecz dziwna z tego względu, że Meksykanki, jak wiadomo, przekwitają już w tym wieku; jej jasno blond włosy wskazywały na inne, może germańskie pochodzenie.
- 4.Przedewszystkiem, trzeba powiedzieć, że literatura żyje w znacznej mierze konwencją, konwencja zaś ta szła z Włoch i z Hiszpanji, owych kolebek literatury pięknej, gdzie, jak wiadomo, kobieta wcześniej dojrzewa i wcześniej przekwita, i gdzie w miłości dominuje przedewszystkiem jej prosty zmysłowy wyraz.
- 5.Was wiosną kwiatki cieszą, słońce ranne wita, A twarze wasze choć lata poryją, Serce nigdy nie przekwita, Jego zmarszczki nie okryją.
