zegnać 2
czasownikdomena: zmianarejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
przegnać, przegonić.
Przykłady
- 1.Ursiklosowi udało się nareszcie skrokować kulę brata Sama, i w myśli postanowił on sobie zegnać ją precz z placu.
- 2.Całe hufce zegnała, szare pułki chmur, watahy wichrów północnych i cisnęła tę armię na pęczniejące drzewa, na wyzierające źdźbła, na rzesze ptasze, co jej urągały weselną pieśnią.
- 3.Jakoż opowiadają starcy, dalekich pamiętni czasów, że ów Popiel zegnany z tronu, takiego od myszy zajadłych doznał prześladowania, iż chroniąc się przed niemi, przez otoczenie swe na wyspę uprowadzony, gdzie zamknięty w wieży drewnianej, dopóty się bronił od wściekłego tychże wpław doganiających napadu, dopóki opuszczony od wszystkich, dla nieznośnej woni z ciał pobitego mnóstwa wynikającej, śmiercią najhaniebniejszą, pod zębami kąsających potworów ducha wyzionął.
- 4.O wschodzie słońca, chmury zegnane przez uragan szalejący nocy poprzedniej, zniknęły.
Synonimy
- spędzić 2
przegonić coś, kogoś skądś, sprawić, żeby coś odeszło z jakiegoś miejsca.
- zgonić 2
- przepędzić 2
- przegonić 1
- przegnać 1
