uniwersalny system znaków dźwiękowych (wtórnie pisanych) lub migowych służący ludziom do porozumiewania się.

system znaków umożliwiający tworzenie pewnej ograniczonej liczby komunikatów w konkretnej sferze rzeczywistości.

język, którego fonologia, gramatyka lub słownictwo zostało wymyślone przez jednostkę indywidualną (zwaną językotwórcą bądź konlangerem) bądź grupę osób, m.in. dla ułatwienia komunikacji międzyludzkiej, jako eksperyment lingwistyczny, gra językowa lub na potrzeby światów fikcyjnych.

ciąg składników sygnału (kombinacji sygnałów elementarnych, np. kropek i kresek, impulsów prądu, symboli) oraz reguła ich przyporządkowania składnikom wiadomości (np. znakom pisma).