dźwięk wydawany przez organy piszczałkowe, powstający wskutek wprowadzenia w drganie języczka.

rodzaj piszczałki organowej, w której o barwie dźwięku decyduje jej szerokość, kształt korpusu i wysokość wycięcia wargi oraz rodzaj materiału.

podstawowy głos w organach, w którego brzmieniu zachowana jest równowaga między prymą a tonami harmonicznymi; wydaje dźwięk stanowczy i pełny, niepodobny do dźwięku żadnego innego instrumentu.

głos organów o wąskiej menzurze, w barwie delikatny, lekko drżący, podobny do barwy instrumentów smyczkowych.

instrument muzyczny zaliczany do grupy aerofonów bądź idiofonów dętych; jest rodzajem harmonii, opartej na stroikach przelotowych.

element organów piszczałkowych wydający jeden dźwięk, występujący w tym instrumencie w liczbie od kilkudziesięciu do nawet kilkudziesięciu tysięcy sztuk.

rejestr - grupa piszczałek w instrumentach piszczałkowych.