cudowne dziecko 1

rzeczownikdomena: osobarejestr: og.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

młody człowiek, który napełnia innych podziwem z powodu swojego wyjątkowego talentu, ponadprzeciętnych umiejętności, sukcesów, często odnoszonych na wielu polach.

Przykłady

1.Była tzw. cudownym dzieckiem. W trzecim roku życia grała zasłyszane melodie na skrzypcach. W wieku 4 lat rozpoczęła naukę u Mieczysława Michałowicza w konserwatorium warszawskim.
2.Paweł był uważany za cudowne dziecko, bo już jako licealista publikował w "Odrze", teraz jednak jest mu się trudno uporać z trudami dorosłego życia.
3.Twój chłopiec jest cudownym dzieckiem i musi otrzymać odpowiednie wykształcenie. Masz wielkich protektorów w osobie Wielkiego Księcia i nadleśniczego, ale zawsze jest to pewna zależność.