rodzaj zaburzenia psychicznego, polegający na odczuwaniu przez chorego permanentnego stanu niepokoju, napięcia itp.

zaburzenie z grupy zaburzeń psychicznych o bardzo rozmaitej symptomatyce, definiowanej jako zespoły dysfunkcji narządów, psychogennych zaburzeń emocjonalnych, zakłóceń procesów psychicznych i patologicznych form zachowania występujących w tym samym czasie i powiązanych ze sobą wzajemnie.

stan nieuzasadnionego niepokoju towarzyszący nerwicy lękowej.

stan silnego emocjonalnego napięcia, pojawiający się w sytuacjach realnego zagrożenia.

stan nieuzasadnionego niepokoju towarzyszący nerwicy lękowej.