dwumetyloketon 1

ciecz zdolna do tworzenia roztworu po zmieszaniu z ciałem stałym, inną cieczą lub gazem.

związek organiczny zawierający grupę ketonową, tj. grupę karbonylową (C=O) połączoną z dwoma atomami węgla.

grupa funkcyjna, powstała przez oderwanie atomu wodoru od cząsteczki metanu, o wzorze -CH3.