oblicze 4

rzeczownikdomena: osobarejestr: książk.

Słowosieć [ver.5.0]

Polski

Definicja

ktoś we własnej osobie, zazwyczaj ktoś traktowany jak powaga; majestat.

Przykłady

1.Podobno umierający król rozkazał przyprowadzić przed swoje oblicze łucznika, który wystrzelił feralną strzałę.
2.Wbrew zachowanym protokołom sądowym autorzy podają zwykle, że Zofia mieszkała w położonych niedaleko Lublina Kozicach, a jej proces toczył się w 1640 roku przed obliczem sądu miejskiego (wójtowskiego) w Lublinie.
3.Podczas miradżu archanioł Dżibril oprowadzał Mahometa po niebie, wyjaśniając mu sens wędrówki duszy ludzkiej przed oblicze Stwórcy po śmierci na ziemi.

obliczność 1
czyjaś sylwetka, zwłaszcza kogoś ważnego; używane w sformułowaniu "przed oblicznością", np. stawić się przed czyjąś oblicznością.