sztuka współczesna 1

dziedzina ludzkiej działalności, której wytwory mają najczęściej pewne (subiektywnie oceniane) walory estetyczne.

kierunek w szeroko rozumianej sztuce, który pojawił się w pierwszej połowie XX wieku i cechował się tendecją do poszukiwania nowych rozwiązań w oderwaniu od dotychczasowych tradycji.

nurt w sztuce (przede wszystkim wizualnej) powstały w latach pięćdziesiątych XX wieku w Stanach Zjednoczonych, którego głównymi cechami są: tematyka wielkomiejskiego konsumpcjonizmu, wykorzystywanie technik kolażu, asamblażu, serigrafii, posługiwanie się nowymi gatunkami - happeningu czy environments.

tendencja - zwłaszcza w literaturze - do przedstawiania zjawisk brzydkich, zazwyczaj tabuizowanych, wywołujących wstręt i obrzydzenie.

kierunek w szeroko rozumianej sztuce, który pojawił się w pierwszej połowie XX wieku i cechował się tendecją do poszukiwania nowych rozwiązań w oderwaniu od dotychczasowych tradycji.

nurt w sztuce (przede wszystkim wizualnej) powstały w latach pięćdziesiątych XX wieku w Stanach Zjednoczonych, którego głównymi cechami są: tematyka wielkomiejskiego konsumpcjonizmu, wykorzystywanie technik kolażu, asamblażu, serigrafii, posługiwanie się nowymi gatunkami - happeningu czy environments.

tendencja - zwłaszcza w literaturze - do przedstawiania zjawisk brzydkich, zazwyczaj tabuizowanych, wywołujących wstręt i obrzydzenie.