język z rodziny języków semickich, w której zaliczany jest do grupy języków południowo-zachodnich (podział klasyczny) bądź do grupy języków zachodnich centralnych (podziału Hetzrona i Voigta); zapisywany alfabetycznym pismem arabskim od strony prawej do lewej.

język z grupy semickiej używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych.

rekonstruowany wspólny język Semitów, prajęzyk, z którego wywodzą się wszystkie współczesne i historyczne języki semickie.

protojęzyk dla grupy języków kananejskich.

język z rodziny języków afroazjatyckich.