wymijać 3
czasownikdomena: v myślenierejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
przenośnie: radzić sobie z czymś, obchodząc to, omiając przeszkodę.
Przykłady
- 1.W swojej odpowiedzi wymija tę kwestię, bo widocznie jest niewygodna.
- 2.— Trudność określenia pierwszego języka Dante wymija zręcznie powiadając, że zaginął przed rozpoczęciem budowy Babelu, a jest w tem ostrożniejszy niż filologowie starożytni i średniowieczni.
- 3.Wszystko, co nie jest pożyteczne, jest razem i nieprzyjemne Bogu, a to co jest szkodliwe, jest Mu wstrętnem, albowiem wiedzcie, że Bóg jest czuły tylko na uczucia, podnoszące duszę ku Niemu przez spełnienie prawa Jego; a choć będziecie wymijać takowe lub łamać, to nigdy nie zdołacie wyzwolić się z pod zależności materji ziemskiej.
- 4.Oto umiała w sposób niezmiernie zręczny igrać z faktami rzeczywistości, wyszydzać je lub zamieniać na fakta illuzoryczne, należące do jakiegoś urojonego fantastycznego kompleksu, przyczem świadomie unikała lub wymijała wszystko, coby mogło popsuć nastrój, wywołany zapomocą jej kłamstw i projektów.
- 5.Aby dojść do takiego wymijania przeszkód lub asymilowania ich (Womela nazwałby to „zniebieszczaniem“), trzebaby ogromnej siły psychologicznej, szczerości, mądrości i przenikliwości.
- 6.Bracie kapłanie, wiem, że ci są drogie Sny i marzenia; podszywasz rozumem Twe rękawice, a oto twój rozum; Wiesz, że na zgubę twą czyhają wrogi, Wiesz, że dobyty miecz jest niebezpieczny, A rozum każe wszelkie złe wymijać; Kogóż więc zdziwi, że kiedy Helenus Zobaczy Greka, jasną jego szablę, Skrzydła rozumu do pięt swych przyczepia I jak Merkury ucieka, gdy widzi Na Jowiszowem czole gniewu błyski, Lub jak z swej sfery wytrącona gwiazda?
