płaz 2

rzeczownikdomena: artefaktrejestr: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

płaska, boczna strona głowni, klingi w broni białej.

  • 1.Szli teraz w skok, poganiając płazami szabel rajtarskie konie, i skoro świt doszli do Magnuszewa.
  • 2.Jeśli miecz trzymany jest w zaciśniętej dłoni, otoczony kciukiem (w przeciwieństwie do uchwytu z kciukiem na płazie miecza albo innych), ostrze znajdujące się po stronie kłykci nazywane jest ostrzem długim (niem. lange Schneide) albo prawdziwym (wł. filo dritto), a drugie ostrzem krótkim (niem. kurze Schneide) albo fałszywym (wł. filo falso).
  • 3.Wtem go Hrabia w twarz uderzył płazem.
  • 4.Leżąc prawie na karku końskim, wybladły, ze ściśniętymi zębami, z wichrem okropnych myśli w głowie, bódł rumaka zbrojnymi piętami, okładał go płazem i leciał jak drop, nim zerwie się do lotu.
  • 5.- Puszczaj! - huknął groźnie Skrzynecki i uderzył płazem pałasza, ale baba skręciła się na drugą stronę - pałasz rozpruł powietrze.
  • 6.Klinga dzieli się na ostrze oraz płaz.
  • płaska, boczna strona głowni, klingi w broni białej.

Projekt współfinansowany ze środków europejskich

FENG