język należący do tzw. grupy bułgarsko-macedońskiej (wschodniej) języków południowosłowiańskich.

język południowosłowiański, urzędowy w Słowenii i jeden z oficjalnych języków Unii Europejskiej.

jedna z uregulowanych wersji dialektu sztokawskiego, używana głównie przez Serbów i Czarnogórców w Serbii, Czarnogórze, Bośni i Hercegowinie oraz w innych krajach; powstał przez rozbicie języka serbsko-chorwackiego.

język z podgrupy języków południowosłowiańskich; używany głównie w Chorwacji, krajach sąsiednich oraz przez część Chorwatów na całym świecie.

jeden z czterech standardowych idiomów serbochorwackiego języka policentrycznego, oparty na dialekcie sztokawskim; język używany głównie przez Boszniaków, jeden z trzech języków urzędowych w Bośni i Hercegowinie.

brak danych