okrucieństwo 5

rzeczownikdomena: własnośćrejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

cecha czegoś, co jest nacechowane czyimś brakiem litości; dotkliwość, fakt, że coś czyni komuś krzywdę.

  • 1.Gwałtowność i okrucieństwo działań można częściowo wytłumaczyć zapałem protestanckich – głównie niemieckich – landsknechtów Frundsberga, aby zniszczyć centrum duchowe Kościoła katolickiego.
  • 2.Ze szczególnym okrucieństwem znęcał się nad więźniami pracującymi w obozowych kamieniołomach, szczując ich psem i bijąc kijem.
  • 3.Była zarazem boginią płodności i śmierci, stąd cechą charakterystyczną jej kultu było okrucieństwo.
  • 4.Całe okrucieństwo tego durnego żartu polegało na tym, że Przemek nic nie mógł poradzić na to, że był niski.
  • cecha czynności, która jest nieludzka, okrutna, wykonywana z okrucieństwem.

Projekt współfinansowany ze środków europejskich

FENG