bladawiec 2
rzeczownikdomena: osobarejestr: książk.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiDefinicja
człowiek blady, pobladły.
Przykłady
- 1.Ponurego obrazu, tła ciemnego, przeszywanego błyskiem płomieni, odbijających się we krwi kałużach, nie pstrzyły ani psuły barwy jaśniejsze; jednolitość nastroju utrzymana w każdym nawet rysie, porównaniu, przymiotniku: jedzie Popiel do zamku Śwityna, w czerep czarny ołowiany ukrywszy głowę, otoczon tłumem siepaczów, tych bladawców zbrodniami bladych wieńcem, sam jak trup jasny pijaka rumieńcem.
- 2.Ale w oczach tych bladawców jest ten pierwiastek pierwszy i ostatni, na całą odległość abstrakcji większym od Boga ludzkości.
