doręczyć 1

czasownikdomena: v posiadanierejestr: og.
Słowosieć [ver.5.0]
PolskiPolski
Definicja

dostarczyć, dowieźć, wręczyć coś komuś osobiście, oddać coś komuś do rąk.

  • 1.Aby skorzystać z prawa odstąpienia od umowy, kredytobiorca musi doręczyć (na adres wskazany przez kredytodawcę lub pośrednika kredytowego) oświadczenie o odstąpieniu od umowy.
  • 2.Przedsiębiorca kredytowy ma obowiązek niezwłocznie doręczyć konsumentowi egzemplarz umowy.
  • 3.Nieobecnym na obradach, około 50 wysokim rangą oficerom SS, doręczono tekst przemówienia drogą pocztową, a jego odbiór musieli oni osobiście potwierdzić.

Projekt współfinansowany ze środków europejskich

FENG